ถ้าจะพูดถึงอินดี้อันหวานหอมตั้งแต่ช่วงปลาย 1980 เป็นต้นมา จขบ คิดว่าวงหนึ่งที่น่าจะเป็นไอค่อนแห่งวงการได้ชัดเจนที่สุดคงหนีไม่พ้น Acid House Kings ที่มีสมาชิกประกอบด้วย Joakim Ödlund (Poprace, Double Dan, และ Starlet) และสองพี่น้อง Niklas Angergård (Red Sleeping Beauty) กับ Johan Angergård (Club 8, The Legends, Poprace) วงที่มีความเคลื่อนไหวเป็นอย่างมากของวงการสวิดิชพ็อพ วงที่น่าจะเป็นโครงคานและเสาหลักสำคัญให้กับสังกัดราบราดอร์ในเวลาต่อมา หลังจากที่ได้แยกตัวออกจาก Poprace พวกเขาเหล่านี้ได้เริ่มก่อร่างสร้างตัวจนเป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้นตามลำดับ โดยในปี 1991 พวกเขาได้ส่งซิงเกิ้ลแรกของวงให้กับสังกัดสัญชาติเยอรมัน Marsh Marigold ปีเดียวกันในเดือนต่อมา พวกเขาก็มีซิงเกิ้ลเปิดตัวชื่อว่า “Play pop! EP” 

ในปี 1992 ทางวงก็เริ่มวางแผนโครงการไตรภาค 10 ปีโดยที่ทุก 5 ปีจะต้องมีผลงาน 1 อัลบั้ม อัลบั้มแรกนั้นได้ชื่อว่า “Pop, Look and Listen!” กับสังกัด Marsh Marigold ส่วนภาคสองของโครงการไตรภาคนั้นชื่อว่า “Advantage Acid House Kings” โดยที่อัลบั้มนี้เขาได้ย้ายค่ายมาอยู่กับสังกัดอินดี้ในซานฟรานซิสโก Shelflife Records โดยมีเพื่อนร่วมค่ายอย่าง The Radio Dept. และ Day ในอัลบั้มที่สองนี้พวกเขายังได้นักร้องรับเชิญ Julia Lannerheim มาร่วมผลงานในอัลบั้มอีกด้วย แต่ทางสังกัดกลับปล่อยอัลบั้มออกจำหน่ายในจำนวนที่น้อยมาก จนพวกเขาได้สังกัดใหม่อย่าง Labrador Records นำมา Re-Releases อีกเป็นระลอกสอง ผลปรากฎว่าอัลบั้มที่สองนี้ได้ขายหมดภายในเวลาอันรวดเร็ว

และอัลบั้มที่สามแห่งโครงการไตรภาคในปี 2001 ก็เกิดขึ้นโดยมีสมาชิกใหม่เต็มตัว Julia Lannerheim รวมอยู่ด้วย เป็นการจบโครงการไตรภาคอินดี้พ็อพอันสวยงามน่าหลงไหลในชื่ออัลบั้ม “Mondays are like Tuesdays and Tuesdays are like Wednesdays”  และยังมีผลงานต่อมาอีกในชุดที่สี่กับสังกัด Labrador Records ในปี 2005 จนถึงปัจจุบัน



สมาชิกบางคนที่เคยร่วมงานกันยังคงวนเวียนและมีผลงานอื่นๆที่แยกออกมาทำภายใต้สังกัดเดียวกัน อย่าง Club 8 โดย Karolina Komstedt เพื่อนเก่าจาก Poprace  และ Johan Angergård นอกจากนี้พวกเขาเหล่านี้ยังมีความเกี่ยวข้องกับหลายๆผลงานของศิลปินในและนอกสังกัดอีกมากมาย

วงนี้ จขบ ได้รู้จักโดยติดตามจากความเกี่ยวข้องของศิลปินในสังกัดที่พัวพันนัวเนียกันในชื่อผลงานต่างๆ จนมารู้ที่หลังว่าลาบราดอร์ซ่องสุมอินดินดี้พ็อพไว้มากมายหลายชีวิตด้วยกัน ซึ่งผลงานของแต่ละศิลปินของสังกัดก็มีความแตกต่างกันไปในสไตล์และซาวด์ดนตรี แต่ยังคงภาพรวมของความหวานละมุนด้วยกลิ่นอายของบรรยากาศเรทโทรพ็อพจากหลายๆวงที่ลาบราดอร์ยังคงไว้ด้วยอุดมการณ์นี้ตลอดมา



STUDIO ALBUM_________________________________________________

  
 1992 | Pop, Look & Listen!                    1997 | Advantage Acid House Kings

 
2002 | Mondays Are Like Tuesdays...     2005 | Sing Along With Acid House Kings

สุดยอดขวัญใจ The Sunshine Underground อินดี้ร็อคจากลีดส์ประเทศอังกฤษในผลงานอัลบั้มล่าสุดปี 2010 "Nobody Coming To Save You" อินดี้ร็อคที่เต็มไปด้วยสไตล์ลูกผสมอันหลากหลายของดนตรี Punk, Funk และ Indie เจ้าของซิงเกิ้ลเปิดตัว Put You In Your Place โดยสังกัด City Rockers on เมือกรกฎาคม ปี2005 The Sunshine Underground มีสมาชิกประกอบด้วย Craig Wellington (vox / guitar), Stuart Jones (guitar), Daley Smith (bass) and Matthew Gwilt (drums)



2010 | Nobody Coming To Save You

  

Night Control วงดนตรี Noise Pop จาก Los Angeles สมาชิกประกอบด้วย Christopher Curtis Smith, Kevin Adamson, และ Stacy Meyerhoffer (อดีตสมาชิก Manifolds) ในช่วงแรกมีผลงานของตัวเองเพียงแค่เทปแคสเสทท์กับ CD-R วางจำหน่ายใน Los Angeles, San Francisco ภายใต้สังกัดอิสระชื่อ Kill Shaman Records ต่อมามีผลงานเต็มอัลบั้มเป็นครั้งแรกในฤดูร้อนปี 2008 Death Control และอัลบั้มล่าสุดปี 2010 Life Control



2009 | Death Control
http://www.mediafire.com/?mdienjnmxgi : Part 1
http://www.mediafire.com/?0ayc2qjne29 : Part 2

กลับมาแล้วครับ!

ติดตามอัพเดทอัลบั้มแบ๊วๆได้จากเว็บบอร์ด forindy.com ครับ

"ไหนลองบอกหน่อยว่า ทำไมคุณถึงอยากเรียนที่นี่..." จำได้ว่า เป็นวันแรกในคาบวิชาล้างฟิล์มที่รู้สึกอยากแสดงความคิดเห็นอย่างจริงจัง หลังจากกดดันกับการเรียนช่วงมัธยมมาตลอด หรือด้วยเพราะอาจารย์จิตรกร ดูเป็นคนสบายๆ ยิ้มง่ายสลับกับเฉยๆนิ่งๆบางที วันหนึ่ง ขณะโดยสารรถเมล์สาย 22 ไปเรียน บนถนนสาธร ผมก้มมองผ่านหน้าต่างรถเมล์ เห็นอาจารย์ขี่มอร์เตอร์ไซด์เก่าสีแดงซีด มีลูกชายวัยอนุบาลนั่งบนถังน้ำมันด้านหน้า สีหน้าอาจารย์ดูจะใช้สมาธิในการใช้ถนนเป็นอย่างมาก แต่ด้วยความเร็วไม่เกิน 30 กม./ชม. และท่าทางขมวดคิ้วพร้อมกับก้มตัวหมอบ มันดูไม่เข้ากันเลยจริงๆ นึกในใจว่า "ขี่ 25 ทำหน้าโหด" ทำไมครับ??...

"ข้าวมันไก่ทอด..." อาจารย์จิตรกรเหลือบตามองรอดแว่นมาที่ผม ครับ ข้าวมันไก่ทอด จำได้ว่าวันมาซื้อใบสมัครที่นี่ กินข้าวมันไก่ทอดหน้าสถาบัน(โต๊ะแดง) ร้านบ้านๆ เป็นซุ้มๆ แต่ทำข้าวมันไก่อร่อยมาก นี่แหละสิ่งที่เราประทับใจ คิดไปถึงอนาคต "ถ้ากูเรียนที่นี่นะ.. อ่ะ.. อย่างน้อยสามปี กูจะแดกข้าวมันไก่ทอดแม่งทุกวันยันเรียนจบเลย มึงคอยดู..."

Dept. of Photography & Cinematography เรียกกันสั้นๆว่าแผนกโฟโต้ อยู่ในคณะเทคโนโลยีทัศนะสื่อสาร(เดิม) แห่งสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลวิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพ(เดิม) ชื่อปัจจุบันเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกขี้เกียจจำ นักศีกษาปวช.ปี1ทุกคนจำเป็นต้องเรียนรู้ถึงการถ่ายภาพด้วยกล้องทวินเลนส์(Twin Lens Reflex)และกระบวนการล้างฟิล์มขาวดำ นี่แหละผลพวง ข้าวมันไก่ไม่ใช่เหตุผลแท้จริง และความจริงก็ไม่ใช่การได้ใช้กล้องหรือเรียนถ่ายภาพ แต่เหตุผลที่พวกเราหลายคนเก็บไว้ลึกๆในใจคือ วิชาถ่ายภาพ ถ่ายภาพ-เที่ยว เที่ยว-ไม่ต้องเรียน ๕ๆๆ ชั่วมั๊ยครับ...

แรกเริ่มนั้นแตกต่างจากที่เห็น ทริปแรกเขาเขียวกับเพื่อนใหม่ สะพายกล้องกันคนละตัว โบกรถมั่วๆ แต่ก็ไปกันจนถึง จำได้ว่าฟิล์ม120mm.ม้วนแรกของผม ถ่ายกรงชัด แต่สัตว์เบลอ อึมครึมเหมือนหนังผีแอบถ่ายในโรง แต่สิ่งที่คาดหวังไม่ใช่งานที่จะต้องส่ง (งานที่ส่งจริง นั่งสองแถวจากแผนกมาถ่ายแก้ที่สวนลุม ๕ๆๆ) เหตุผล-วนๆไม่พ้นเรื่องเดิม "อยากไปเที่ยว!"... แค่นั้นเอง... เหตุผลที่บอกอาจารย์เรื่องข้าวมันไก่ในวันนั้น สีหน้าและแววตาของอาจารย์ไม่ต่างจากวันที่ขี่มอร์ไซด์ไปส่งลูกเลย โดนด่าเละครับ "เรื่องจริงจัง พวกมึงทำเป็นเล่นไปหมด"...